شاید هرگز نباشم....

هزار

hargeznabasham — Tue, 27 Oct 2009 19:36:18 GMT

میلاد امام رضا (ع) مبارک

********************************

از تویی که تو بودی و از منی که من شدم هزار راه نرفته بود

هزار باید وشاید بود

هزار راه بود و هزار چاه

و تنها یک سر بود و هزار درد سر

دیگر از ما بودنمان ، تنها منی مانده است تنها

و حالا من مانده ام با تو و سایه ای که دیگر بین ما نیست

حالا من مانده ام و سکوت و شب و خاطراتی که دیگر نیست

من مانده ام هزار – هزار حرف نگفته

هزار سیب نخورده و هزار راه نرفته.

و تو اون بالا تنها به منی نگاه می کنی که زیر هجمه های سرد و سنگین زمانه

زیر نا مردی ها و نا مردمی ها می خزم

و گاه گاهی در نگاه های سرد خرد می شوم

نازنینم ! نگاهی کن مرا

به منی که دردهایم را به تویی فریاد می زنم که دوستت دارم

به تویی که دوریت اتشی است بر جان خسته ام

اما دیگر چیزی باقی نمانده!

نه جسمی که دلخوشش باشم و نه چشمی که دلخوش نگاهش

ونه ....

آه خدایا!

دیگر خوابهایم نیز پریشان شده اند در خواب می ترسم

مرا می ترسانند.

می خواهم مثل کودکی هایم کنار پدرم بخوابم تا دستهایش را شانه موهایم کند و من ارام شوم

من از دزد شب می ترسم

من می ترسم

می ترسم

************************************

پ.ن:

بی تو تعبیری برای خواب خیس گریه های نیست

رد پایی از پرنده تو هوای باغ مانیست

من-تو -خدا

hargeznabasham — Wed, 21 Oct 2009 13:39:19 GMT

شعر هاي ترك خورده

يك ليوان چاي سرد

ارزوي داشتن يك بستني

تو و تو....

افتاب نيم سوخته

سايه هاي روي ديوار

سيب هاي نرسيده

من و من ...

غرور هاي مسخره

ترس هاي اضطرابي

فاصله هايي با خط قرمز

تو و تو...

دلسوزي هاي بي معني

نرسيدن حرف به حرف

دلهره هاي بي مورد

من و من...

نماز هاي شكسته

ايه هاي زير لب

خدا و خدا

و دیگر

من و تو ....

من در تو پنهانم تو در من

hargeznabasham — Wed, 02 Sep 2009 18:23:18 GMT

پروردگارا:
خود را تقدیم تو میدارم.با من کن و از من ساز آنچه خود اراده کنی.از اسارت نفس رهایم کن تا انجام اراده ات را بهتر توانم.مشکلاتم را بگیر تا پیروزی بر آنها شاهدی باشد برای کسانی که با قدرت تو و عشق تو و راه تو یاریشان خواهم داد.باشد که همیشه بر اراده ات گردن نهم.

روز تولدم به تو اندیشیدم؛ و از اندیشه‏ای که تو بودی، چیزی جز از تو ندانستم و از تو شدم، با تو شدم و در تو گم شدم. چونان چون آن ذره که در خورشید رسید و به آفتاب متصل گشت و از آفتاب نوشید و در آفتاب استحاله شد، و بر آفتاب برآمد و بی آفتاب مُرد، و تا آفتاب پرید و آفتاب را در آغوش خود، داغ؛ داغ؛ داغ؛ مُهری از مِهر، زد.

اینک؛ تمام نامه‏هایی که به نشانی‏ی خورشید می‏رسند، از مقابل چشمان تو خواهند گذشت و هر بار که می‏خواهم نامه‏های نیمه‏کاره‏ی خود را بخوانم، زیر نور خورشید می‏خوانم تا تو، مرورش کنی.‏

امروز از ابتدایم به انتهایی رسیدم که روزی خوابگاه ابدیتم خواهد شد امروز به مزار دوستانی رفتم که سالیانی به هم چشم دوخته بودیم و برای هم واِژه سلام را هجی می کردیم وچه بد شد بی خدا حافظی رفتند و امروز من برایشان می گریم و آنها برایم فاتحه می خوانند .

روز تولدم به سرزمین خاکها و خوابها رفتم باشد تا سالیان بعد من زیر خاک باشم و تو روی سنگم برایم جشن تولد بگیری و شمع خاموش کنی

*****************************

پ.ن:

۱- یادتان بخیر تمام زیر خاک رفته های غریب و اشنا

۲- یک سال دیگر هم گذشت و شکر که بار دیگر رمضان را تجربه کردم

مناجات

hargeznabasham — Fri, 03 Jul 2009 23:29:20 GMT

خدايا از تمام بدي ها به سوي تو پناه مي برم

تو هماني كه مرا افريدي

و من همان بنده تو

تو به تيرگي دلم رحم كن

خدايا مرا ببخش و مرا ببر

پ.ن:

فَلا تَفْضَحْنى يَوْمَ الْقِيمَةِ عَلى رُؤُسِ الاْشْهادِ

اى خدا در روز قيامت در برابر ديدگان مردم مرا رسوا مكن

مردم فریب

hargeznabasham — Wed, 17 Jun 2009 23:19:06 GMT

دزد کیست؟؟؟؟؟

فاطمه فاطمه است

hargeznabasham — Thu, 28 May 2009 07:39:18 GMT

تسلیت به مناسبت شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

خدای نامه 2

hargeznabasham — Thu, 07 May 2009 08:49:18 GMT

خدايا! پستي دنيا و ناپايداري روزگار را هميشه در نظرم جلوه‏گرساز، تا فريب زرق و برق عالم خاكي، مرا از ياد تو دور نكند.

*************************

می دانم که :

هیچ وقت طعم خنده های من، پای برکت نان حلال پدرم نشد .

هیچ وقت گریه های شبانه من به پای محبت مادرم نشد

هیچ وقت نشد کبوتری به خانه ما بیاید و سیر نشود .

هیچ وقت گلهای باغچه مان برای همیشه خشک نشد.

من هرگز نتوانستم نگاه های مادرم را پاسخ بدهم و هیچ وقت نشد غربت دلم را به قلب پدرم پیوند بزنم.

من هرگز نخواستم عشق را بازیچه قلم کنم عقلم را بازیچه عشق

من لمس دست ها ی زبر و سیاه یتیم شهرمان را به هوس های شیطانی شهر ترجیح می دهم.

من هرگز مهربانی های پدرم و صفای قلب مادرم را به نگاه هرزه ای نخواهم فروخت

زیرا :

من همیشه باطنم را بیشتر از ظاهرم دوست داشتم چون هیچ گاه تظاهر به خوبی نکرد و هیچ وقت ظاهرم را به ریا نیاراستم چرا که من همیشه همین بودم

در محله ما صدای اذان همیشه به گوش می رسد و من لحن ان را به هیچ رقص و اهنگی عوض نمیکنم.

از خانه های 2 کوچه ان ور ترمان بوی نذری می اید بوی سبزی و بوی نان و چه صفایی دارد اینجا .

کودکیهایم یادم می اید دختر همسایه مان می گفت انجا در باغچه های شان سیب می روید به همان سرخی خون شهید ولی هیچ وقت ان را نشانم نداد.

و من حسرت یک گاز از ان سیب سرخ به دلم ماند.

امروز شعرهایم را به قیمت یک سیب سرخ فروختم اخر گدای سر کوچه مان پول نداشت.

خدایم:

امروز دلم برای اشک حسینت تنگ شده بود و من بارها عاشورا را خواندم

امروز دلم هوای قران روی طاقچه مان را کرد هوای دعای یس دم صبح یادش بخیر اولین بار که دعای عهد را خواندم.

امروز دلم نماز اول وقت می خواست دلم تو را می خواست تو را....

خدایم :

امروز یاس داخل خانه مان گل کرد و پدرم خندید و من حضور تو را بیش تراز پیش باورکردم

امروز رفتار من مثل همیشه برایم عجیب بود اما عادی تا مبادا کسی بویی ببرد که مرا بغضی است در گلو که فریاد نمی شود.

********************

پ.ن1: ما فاصله را سخت ترین واژه معنا کردیم و این همان بتی شد که ما پرستیدیم.

پ.ن2:صدایی مرا با اسم کوچکم می خواند و زمزمه می کرد که : سکوت کن و بخند و فکر نکن

لینک 360

سیب ناچیده

hargeznabasham — Fri, 24 Apr 2009 19:48:18 GMT

خدایا!

همین که به اذن تو بر ذهن این ناپاک ، یاد پاکی مطلق می گذرد مرا بزرگترین نعمت توست وهمین که این آلوده را نام منزه تو بر زبان می رود مرا عظیم ترین لطف توست

*****************************

مگذار که دندان زده ی غم شود ای دوست / این سیب که ناچیده به دامان تو افتاد

این روزها مثل همان قدیم ها شده ام شرور اما صبور پر حرف اما ساکت

این روزها با هر کسی حرف نمی زنم و خوب ها را از بدها خط می زنم.

این روزها همه چیز برایم عادی است و من همه را همانطور که هستند می بینم .

این روزها همه چیز را زودتر حدس می زنم مثل همان قدیم. انگار همه برایم عزیزتر شده اند و هیچ کس با من دشمن نیست

این روزها همه دلنگرانی های دنیایی ام را تنها می گذارم و باهمان غصه های مقدس شبانه ام زندگی می کنم

این روزها من همان پسر بچه کودکی ام شده ام با همان معصومیت از دست رفته ام .

این روزها من خودم شده ام خودم.

این روزها :

دیگر نه از بی جوابی نامه ای دلگیر خواهم شد و نه از سردی سلامی

دیگر نه دلتنگ نامه های به نا کجا نوشته و نفرستاده ام می شوم و نه نگران سیب های گاز خورده ام.

ان کاغذ های مچاله شده توی باغچه مان ان کتابهای پشت میز و آن دفتر خاطرات داخل صندوقچه اری همه سهم من ازغربت همین کلماتم بود همین کلمات طبخ داده شده.

سهم من همیشه دل بستن به دور دست ها بود به همان دورها همان نقطه های سفید در اسمان تاریک شب .یادم می ا ید ان قدیمها ما دو صندلی روبروی هم داشتیم با یک کتاب شعر و دو لیوان چای نعناع و چه خوب بود دو بستنی چوبی را مثل دو پولکی می خوردیم فقط به حرمت پاکیش . و این رفتارها چه حرفهای مرا که به سکوت تبدیل نکرد و من تمام کلماتم را مچاله کردم.

اینبار برای کمتر شدن دردهای تو از بی خوابی های هرشبت خواهم رفت

دیگر نه ترسی از « س.ه » هست نه نیازی به قفس .

باشد این بازی بی برنده و بازنده را من می بازم تا تو برنده شوی و رها

اینجا نخستین میعادگاه ما با خدا بود و من تنهایت می گذارم با تمام عاشقانه هایت با تمام بی خوابی های هرشبت با تمام حرفهای در گلو مانده ات

دیگربار تو را به بارانی می سپارم که از سرزمین مقدس نور و سایه می اید با بوی یاس های پیراهن گمشده ای.

چرا که ابدیت چیزی جز خوش بختی نیست.

پ.ن^:_{حرفهای من حرفهای عاشقانه نیست تنها یک درد و دل است از یک بغض گرفته که روزگاری مرا به فکر فرو برد که شاید} مجرمم!!!

این وبلاگ تا اطلاع ثانوی هر هفته به روز می شود.

خدای نامه 1

hargeznabasham — Wed, 08 Apr 2009 16:09:18 GMT

بی تو هرگز واژه ای معنا ندارد.......

خدایا خیلی پرم از دست این مردمانی که همه چیز را ساده می انگارند .مردمانی که حتی جوابهایشان یک ذره کوچکی بوی نان نمی دهد.کسانی که جنسیت را به انسانیت ترجیح می دادند و من میان افکارشان عقایدم را باختم

خدایا یادت می اید چه شبها که سر به سر هم نگذاشتیم ، چه کاغذها که مچاله نکردم و تو انها را باز نکردی ، من پاک می کردم تو از سر برایم می نوشتی ، من ناز میکردم و تو نازمی خریدی ، چه لج بازی ها که با تو نکردم یادت می آید؟

انگار جای همه چیز عوض شده بود نه انگار تو خدا بودی و من ...

می بینی دیگر همه چیزعوض شده است. هرچقدر شیطان تر باشی بیشتر تو را می بوسند و اگر با تو باشی از تو دورتر می شوند،

راستی چرا؟ من که دیگر نمیخواهم نه دوست بدارم و نه دوستم داشته باشند دیگر از هردوشان خسته شدم مگر تو هم باشی.

مگر نه انکه اگر خوب بودم از تو بود و اگر بد از خودم ، پس چرا کسی حضور تورا باور نکرد؟

بیا باز هم مثل سابق فقط خودم باشم و خودت مثل همان روزهای اول

همان روزی که من نوشتن را برای تو اغاز کردم.

هنوزکه جمله شاید هرگز نباشم که یادت هست؟نگاهی به اطرافش بیانداز ببین چه عنوان زیبایی برایت نوشته ام.

میبینی این روزها چه سر به هوا شده ام اخر دلم هوای تو را کرده ، مرا که تنها نمی گذاری نه؟

بازهم می خواهم دایره دور خودمان را تنگ تر کنم و دیگر هیچ کس را به خلوت تنهاییهایمان راه ندهم

فقط خودمان باشیم

می بینی همه چیز را گذاشتم و امدم هرچیز که قرار بود با من بیاید خودش می اید مثل همان قدیم

قرار بود اینبار با کس دیگری پیش تو ایم اما خوب نشد خودت که دیدی این قصه ما همه چیزش شبیه هیچکس نبود

من فقط میخواستم این تنهایی با تو را نشانش بدهم و بگویمش اصلا من تنها نیستم و بگویم چه کسی می تواند شاد تر از من باشد وقتی خدایی چون تو دارد

شاید س همسایه بودنم ترس داشت و شاید هم ساده بودنم .خند ه ام میگیرد برای چه؟

غصه من غصه نداشتنها نیست غصه نخواستن ها ست غم بی تو بودن ها

اما باز هم ببخشید که تنها امدم با همان دستان خالی

نمی دانم شاید خودش امد به همان نشانی قلبش

به همان رد پای دوستی که تو باشی

نوروز 88

hargeznabasham — Mon, 23 Mar 2009 12:06:18 GMT

کلمات خیس و باران خورده ام را در دست می گیرم، امسال هم با همین واژه های بی مقدار

برایت سلامتی " سبز " می کنم...

وتو امسال هم نیامدی که خستگی را از لباس روزها بتکانی و به گریه ی ندبه های ما سلام کنی!

راستی کجا می شود "یک دست" دعای اجابت شده خرید؟!

در کدام خیابان "حول حالنا" می فروشند؟!

آیا " کسی سکه بی تقلبِ "یا مقلب القلوب" در جیبش دارد؟!

مدتهاست که سین سفره هامان بی احساس شده اند و ما از انها نپرسیدیم چرا؟

مدتهاست که هوای کوچه هامان سنگین شده است

همه ی آرزوهای شهید در شیشه عمر من که نسل سومی ام ته نشین شده و غربت بزرگ شده این شهر دیگراز جنس آن کهکشان های راه شیری نیست

گل همیشه بهار!

من دلم را محض تعاریف تقویم ها "نو " نمی کنم ، من.....

امسال با "تور ِ" تنهایی، هزار بار در آسمان سفر خواهم کرد:

به شهر "توبه" ... به آبادی "الهی العفو " ... به دهکده ی" دعا " کوچ می کنم!

انتظار را مثل پیک شب عید خط به خط می نویسم ...

و بغض هایم را به دست بادی می سپارم

تا در انتشار فریاد هیچ آرزویی پیر نشود .