شاید هرگز نباشم....
پروردگارا انتظار سخت ترین مجازاتی است که برایم در نظر گرفته ای ! مرا ...ببر.....
|
|
|
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و نهم مهر 1388 توسط ع.پ
|
شعر هاي ترك خورده يك ليوان چاي سرد ارزوي داشتن يك بستني تو و تو.... افتاب نيم سوخته سايه هاي روي ديوار سيب هاي نرسيده من و من ... غرور هاي مسخره ترس هاي اضطرابي فاصله هايي با خط قرمز تو و تو... دلسوزي هاي بي معني نرسيدن حرف به حرف دلهره هاي بي مورد من و من... نماز هاي شكسته ايه هاي زير لب خدا و خدا و دیگر من و تو ....
 آری معصومیت کودکیهایم گم شده است، اما من هنوز هم همان کودک عاشقم و ساده دل! و همچنان در انتظار.... در انتظار ظهور آن لحظه رویایی ... من اینجا تنها ماندم! خدایا مرا به بغضی که از تو میشکند بسپار... apoorfarokhi@yahoo.com |
|