| تبليغات | X |
شاید هرگز نباشم....
پروردگارا انتظار سخت ترین مجازاتی است که برایم در نظر گرفته ای ! مرا ...ببر.....
|
|
|
نوشته شده در تاريخ جمعه سی ام شهریور 1386 توسط ع.پ
|
Goodbye... خدايا ! رحمتي كن تا ايمان نان ونام برايم نياورد.قوتم بخش تا نانم را و حتي نامم را در خطه ايمان افكنم.تا از آنهايي باشم كه پول دنيا را مي گيرند و براي دين كار مي كنند.نه آنهايي كه پول دين را مي گيرند و براي دنيا كار مي كنند.
« سيب » رفت من هم رفتم خدايا لااقل تو نرو....
پ.ن: «شايد هرگز نباشم » تمام شد ، ديگر نيستم زيرا من به هرگز رسيدم . پ.ن: خدايا يارتان كه من عزم رفتن نمودم خدايارتان ! شما زنده باشيد شمائيكه هرگز نگفتيد اين آشنا كيست؟ چند يادگاري: فقط به خاطر شعر و ملوديش
حتما گوش كنيد از ساخته هاي .... اینم اهنگ دوست داشتنی خودم از من خداحافظ به همين سادگي.... مرا حلالم كنيد خداحافظ همگي..... تمام انگيزه ام مشروط شد.... اينجا ديگر كسي نيست (این مکان پلمپ شد!! ) لطفا در نزنيد....
نوشته شده در تاريخ جمعه بیست و سوم شهریور 1386 توسط ع.پ
|
يه پله بالاتر... ( نظر دهي در پست بعدي لطفا ...) The prayer most acceptable to God comes from a thankful heart. دعایی که بیش از همه مورد پذیرش خداوند است دعایی است که از دل شاکر برخیزد. « خدايا اگر پناهم ندهي هرگز گمان مبر که به پناه دشمنانت روم اگر نبودم حلالم كن اگر رفتم مرا ببخش اگر به قولم وفا نكردم و نيامدم از من بگذر نه اينك نه حالا بلكه فردا گفته بودم « شايد ديگر هرگز نباشم... »
پ.ن: زندگي من آرام مي گذشت اتفاقي نمي افتاد دگرگوني هاي من پنهاني بود و دير افتابي ميشد. پ.ن: تو خيال ميكني من اينجا خوابيده ام اما روح من مثل كبوتر است و دارد دور شهر مي چرخد و تمام خبرها را براي من مي اورد . پ.ن: مذهب شوخي سنگيني بود كه محيط با من كرد و من سالها مذهبي ماندم بي انكه خدايي داشته باشم. پ.ن: به سفر چه نيازي بود ؟ اگر جوياي انديشه ي خود بودي همان درخت حياط خانه تو را بس بود كه سالها مي شد به تماشا بنشيني ، كلاغي كه كنار حوض كاشي مينشست چه درها كه به روي انديشه نمي گشود ... به در آمدن ها همه پوچ ... بايد در فروبست و به تماشا نشست. اين را مي گويي و از ياد مي بري و باز هم اهنگ سفر ( آري درخت خانه مان خرما داد آن هم در ماه خدا ) پ.ن: چه زود باور مي كنيم شناخته ايم و چه با اطمينان حرف ميزنيم پ.ن: از بابت تاخير 3 روزه معذرت ...نميدونم چه حكمتي داره كه هركاري كردم نتونستم فايلام رو تو پرشين گيگ اپلود كنم .شايد يه چيزي نمي خواد كه من ... نظر دهي ممنوع نماز و روزه هاي همگيتون قبول حق ...التماس دعا .
نوشته شده در تاريخ یکشنبه یازدهم شهریور 1386 توسط ع.پ
|
سكانس اول : اول تو بعد من .... God understands our prayers even when we can't find the words to say them
من همانم نقش اول و آخر برنامه هاي كودك بازيگر قصه هاي مادر بزرگ ، علي كوچولو يه مرد كوچك
من هنوزم علي كوچولوي قصه هاي شبانه مادر بزرگم كه هر كس فقط شنيد تا آرام بخوابد بوالعجب دنياي كوچكي است اينك خودم قصه هاي خودم را مي خوانم مي نويسم تكرار مي كنم تا شايد خوابم بگيرد ..... نه... امشب هم قرار نيست بخوابم گويي باز هم كسي مرا مي خواند امشب هم بايد بروم تا نقش قصه اي ديگر را بازي كنم باشد براي فردا شايد فرصت شود كه خود با قصه هاي خود بخوابم شايد هم فرصت نشد كه بخوابم مگر نخوانده اي اسمم را كه « شايد هر گز نباشم.... » پ.ن: چيزي تا ته خط نمانده اين چند قدم را هم همراه من بيا.... پ.ن: خدايا از تمام بدي ها به سوي تو پناه مي برم تو هماني كه مرا افريدي و من همان بنده تو تو به تيرگي دلم رحم كن . خدايا مرا ببخش و مرا ببر پ.ن: اي کسي که صاحب دنيا و آخرتي رحم کن به کسي که نه دنيا دارد و نه آخرت سكانس دوم :
يه روزي همچين روزي منم مثل همه به دنيا اومدم و قسم خوردم تا تمام سيبهايم را هديه ندهم خسته نشوم. وامروز خوشحال هستم كه هنوز هستم.(یک سال دیگر هم گذشت) خدايا.. همين كه دست مرا گرفتي و گفتي ... بهترين هديه روز تولد من بود. پ.ن: جستجو خود سهم کمی نبود پ.ن: خدايا! از من درگذر آنچه را از من بدان داناتري و اگر بار ديگر به آن بازگردم تو نيز به بخشايش بازگرد.
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه یکم شهریور 1386 توسط ع.پ
|
« Please First Download music » لطفا همراه موزيك اين پست را بخوانيد Know that all that is other than God veils you from Him. امروز... تمام كوچه خاطرات كودكيم را چراغاني كردم و به رسم سنت گذشته حوضي از ماهي ساختم و سپردم به دست كودكي كه مراقبش باشد نمي داني چه زيبا شده اينجا..... سلامٌ علي آل يس السلامُ عليكَ يا تاليَ كتابِ الله وَ تَرجُمانَه پرانتز: چون شعر خيلي بلند بود فقط اونجاهاييش رو كه خيلي دوست داشتم گذاشتم. خدايا به يمن مقدم يوسف زهرا اين تحفه را تو خود قبول كن قبل از يه حرف : شايد حرفهايم شعر نباشد و اگر اينها نيست لااقل يك چيز هست و آن همان چيزي است كه تو مي نامي.... كامل ترين حرفي كه سرودم:
شهسوارا..... تو كه هر وقت و هر گاه به ما سر مي زني پس چرا ما همگي تو را منتظريم انتظار واژه اي بود به دست من و ما من به خود مي گويم كه اگر قد يه كفشم به دنبال تو بودم تو را مي ديدم....! ******** معجزه است.... آل يس اثري نيست مرا شايدم واژه به واژه غلط مي خواندم!!! ******** همه گويند كه بين من و تو فاصله هاست ولي من خوشحالم كه همين فاصله ام يك راه است ******** كاش مي آمدي اينجا تو خود مي ديدي كه زمين چركين است به خدا سخت شودسالم بود چه رسد من كه سرا پا گنهم! ******** شهسوارا.... گر نگاهم نكني مي شكنم به خدا راضي شود اين دل من با نگاهي از تو...! من كه شاعر نبودم تو مرا شعر سرودي اين همان حرف دل است كه به شعرش گفتم شهسوارا.... بد و خوبش با تو..! سه شنبه شهريور 85 مسجد مقدس جمكران ساعت 20 پ.ن: انتظار واژه اي بود به دست من و ما پ.ن : باز هم سه شنبه مي آيد و وعده ديار من و تو .... پ.ن: فكر كنم هيچ وقت نتونم شعري به اين شكل بگم خودم خيلي ...... واقعا او مرا شعر سرود....
 آری معصومیت کودکیهایم گم شده است، اما من هنوز هم همان کودک عاشقم و ساده دل! و همچنان در انتظار.... در انتظار ظهور آن لحظه رویایی ... من اینجا تنها ماندم! خدایا مرا به بغضی که از تو میشکند بسپار... apoorfarokhi@yahoo.com |
|
