| تبليغات | X |
شاید هرگز نباشم....
پروردگارا انتظار سخت ترین مجازاتی است که برایم در نظر گرفته ای ! مرا ...ببر.....
|
|
|
نوشته شده در تاريخ جمعه هفدهم فروردین 1386 توسط ع.پ
|
مناجات... ****************
آه... خدايا... از من آني بساز كه تو مي خواهي و ياريم كن هماني شوم كه تو دوستش داري هنوز هم گمشده پشت ديوار سكوتم خدايا ... تو به هركس دردي داده اي و به هر دردي درماني اما درمان درد من كو؟ به كجا جستجو كنم؟ تا كدامين لحظه انتظارش را كشم؟ خدايا... ميدانم كه ميگويي ديگران از تو مهمترند و مي دانم از ديگران پست ترم امااگر فرصتي شد... « به حق همان آه فقط يك نگاه..... » پ.ن: خدايا! من كوچكم، ضعيفم، ناچيزم، پركاهي در مقابل طوفانها هستم، به من ديدهاي عبرتبين ده، تا ناجيزي خود را ببينم و عظمت و جلال تو را براستي بفهمم و به درستي تسبيح كنم. پ.ن: از دوستان عزيزم معذرت ميخوام كه خيلي دير بهشون سر ميزنم ميبينيد كه حتي اينجا رو هم دير به دير آپ ميكنم به بزرگي خودتون ببخشيد... و اما يك خواهش.... از دوستان عزيز كه زحمت مي كشند و لطف ميكنند اين نوشته ها رو مي خونند يه خواهش كوچولو دارم و اونم اينكه دوست دارم هرچي رو كه از اين نوشته ها برداشت ميكنيد حتما تو قسمت نظرات بگيد مي خوام بدونم تونستم منظورم رو خوب برسونم يا نه .... بازم از همه دوستانم تشكر ميكنم و سال نو رو به همگيتون تبريك ميگم.
 آری معصومیت کودکیهایم گم شده است، اما من هنوز هم همان کودک عاشقم و ساده دل! و همچنان در انتظار.... در انتظار ظهور آن لحظه رویایی ... من اینجا تنها ماندم! خدایا مرا به بغضی که از تو میشکند بسپار... apoorfarokhi@yahoo.com |
|
